Czcigodni Kapłani i Osoby Życia Konsekrowanego!
Umiłowani Bracia i Siostry!
Rozpoczynamy święty czas Wielkiego Postu – czas łaski, nawrócenia i duchowej odnowy. Kościół prowadzi nas w tych dniach drogą modlitwy, postu i jałmużny, abyśmy na nowo odkryli miłość Boga objawioną w Męce, Śmierci i Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa.
W tym roku przeżywamy ten szczególny okres w Archidiecezji Lwowskiej w atmosferze trwającego Roku Najświętszego Serca Pana Jezusa. Dlatego pragnę zaprosić Was, aby tegoroczny Wielki Post stał się nie tylko czasem pokuty i refleksji nad Męką Pańską, ale również czasem wdzięczności i wynagrodzenia Bożemu Sercu – Sercu, które „tak bardzo umiłowało ludzi”.
Liturgia słowa pierwszej niedzieli Wielkiego Postu ukazuje nam Jezusa, który na pustyni podejmuje walkę z pokusami szatana. Ewangelia przypomina, że Zbawiciel, podobnie jak każdy człowiek, doświadczał prób i pokus, lecz pozostał wierny Ojcu.
Szatan kusi Chrystusa trzema pokusami: wygody, pychy i władzy. W istocie są to pokusy, które dotykają również współczesnego świata. Człowiek coraz częściej pragnie życia bez Boga, bez odpowiedzialności moralnej i bez odniesienia do prawdy.
Pierwsze czytanie z Księgi Rodzaju przypomina dramat grzechu pierworodnego – moment, w którym człowiek przestał ufać Bogu i zapragnął sam decydować o dobru i złu. Natomiast św. Paweł w Liście do Rzymian ukazuje Chrystusa jako Nowego Adama, który przez swoje posłuszeństwo przywraca człowiekowi życie i pojednanie z Bogiem.
Ta liturgia uświadamia nam, że Wielki Post jest czasem walki o ludzkie serce – o to, komu je powierzamy: Bogu czy pokusom świata.
Umiłowani Bracia i Siostry!
Kontemplując Mękę Pańską podczas nabożeństw Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali, patrzymy szczególnie na Serce Jezusa przebite włócznią na krzyżu. Z tego Serca wypłynęły krew i woda – znaki sakramentów Kościoła i niepojętej miłości Boga do człowieka.
Najświętsze Serce Jezusa jest symbolem miłości wiernej, cierpliwej i przebaczającej. Jest Sercem, które nigdy nie przestaje kochać, nawet wtedy, gdy człowiek odwraca się od Boga.
W dzisiejszym świecie Serce Chrystusa nadal doświadcza zranień. Rani je obojętność religijna, brak szacunku dla życia ludzkiego, rozpad rodzin, pogarda dla godności człowieka, a także grzechy, które niszczą sumienie i relacje międzyludzkie. Dlatego Rok Najświętszego Serca Pana Jezusa przypomina nam o potrzebie wynagrodzenia – nie jako smutnego obowiązku, lecz jako aktu miłości i wdzięczności. Dlatego Wielki Post kojarzymy z wyrzeczeniami i pokutą. Są one bardzo ważne i potrzebne. Jednak chrześcijańska pokuta nie może być tylko rezygnacją z czegoś – musi prowadzić do miłości.
Dlatego zapraszam Was, aby tegoroczny Wielki Post stał się również czasem wdzięczności wobec Bożego Serca. Wdzięczności za dar wiary, za sakramenty święte, za Kościół obecny na naszej ziemi mimo trudnych doświadczeń historii, za dar życia i za ludzi, których Pan stawia na naszej drodze. Szczególnie dziś, gdy nasza Ojczyzna doświadcza bólu wojny i niepewności jutra, tym bardziej odkrywamy, jak wielkim darem jest obecność Boga pośród nas.
Wdzięczność otwiera serce człowieka i pomaga dostrzec, że Bóg nigdy nas nie opuszcza.
Drodzy Diecezjanie!
Kościół od wieków zachęca wiernych do wynagradzania Najświętszemu Sercu Jezusa za grzechy własne i całego świata. Wynagrodzenie nie jest tylko modlitwą – jest stylem życia.
Może ono wyrażać się poprzez:
• gorliwe uczestnictwo w Eucharystii,
• częstą spowiedź i adorację Najświętszego Sakramentu,
• podejmowanie postu i dobrowolnych wyrzeczeń,
• przebaczenie tym, którzy nas skrzywdzili,
• troskę o ubogich, chorych i samotnych,
• budowanie jedności i pokoju w rodzinach i społeczeństwie.
Każdy akt miłości i ofiary składany Bogu staje się balsamem dla zranionego Serca Zbawiciela.
Dlatego szczególnie proszę, aby w czasie Wielkiego Postu rodziny naszej archidiecezji podejmowały wspólną modlitwę, rozważanie Męki Pańskiej oraz akty zawierzenia Najświętszemu Sercu Jezusa. Zachęcam duszpasterzy, aby w parafiach rozwijać nabożeństwa pasyjne oraz adoracje eucharystyczne w duchu wynagrodzenia. Niech nasze świątynie staną się miejscem modlitwy za pokój, za nawrócenie grzeszników i za umocnienie wiary.
Chrystus na pustyni zwyciężył pokusę, aby pokazać nam, że z pomocą Bożej łaski również my możemy zwyciężać grzech. Jego Serce jest naszym schronieniem i źródłem siły.
Niech Wielki Post stanie się dla każdego z nas drogą powrotu do Boga, drogą pojednania i drogą miłości.
Na owocne przeżywanie świętego czasu Wielkiego Postu, na odkrywanie miłości Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz na podejmowanie dzieła wynagrodzenia z serca Wam błogosławię.
Środa Popielcowa
Lwów, 18 lutego 2026 roku
N. 70/2026
+ Mieczysław Mokrzycki
Arcybiskup Metropolita Lwowski
Uwaga!
Słowo Pasterskie należy odczytać podczas każdej Mszy świętej w I Niedzielę Wielkiego Postu, 22 lutego 2026 roku.
© Copyright © 1991-2025 Archidiecezja Lwowska Kościoła rzymskokatolickiego.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Całkowite lub częściowe wykorzystanie materiałów jest dozwolone pod warunkiem łącza www. rkc.lviv.ua (przedruk internetowy - hiperłącza www. rkc.lviv.ua). Odpowiedzialność za precyzyjność faktów, cytatów, imion oraz inne informacje ponoszą autorzy publikacji. Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania przedstawionych materiałów.
Jeśli zauważysz błąd, zaznacz go i naciśnij Ctrl + Enter, aby poinformować redakcję.
Projekt finansowany ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP
w ramach konkursu Polonia i Polacy za Granicą 2024 regranting. Publikacja wyraża jedynie poglądy autora/ów i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP ani Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” imienia Jana Olszewskiego.
