Aktualności

Archidiecezja Lwowska ma dwóch nowych diakonów. „Niebo się dziś raduje”

: 2627 2024-05-06 14:18:14

W sobotę 4 maja 2024 święcenia diakonatu w swojej rodzinnej parafii Apostołów Piotra i Pawła we wsi Białobożnica przyjął kleryk Jurij Olijnyk, a w niedzielę 5 maja diakonem został Roman Tymań, kleryk z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Rudkach.

Zgodnie z tradycją święcenia diakonatu odbywają się w rodzimych parafiach seminarzystów, aby wspólnota, w której dorastali i rozeznawali swoje powołanie, mogła w pełni przeżyć radość z tego wydarzenia. Przecież to wspólnoty parafialne otoczyły swoich seminarzystów modlitwą, towarzysząc im na ścieżce formacyjnej, dlatego diakonat jest wspólnym świętem zarówno osób wyświęconych, jak i parafian. Dlatego kościoły obu parafii wypełniły się ludźmi: rodziną, przyjaciółmi, sąsiadami, znajomymi, kolegami z klasy i nauczycielami, którzy przybyli, aby podzielić się radością z tego wydarzenia z nowo wyświęconymi diakonami. Na wspólną modlitwę przybyli także liczni księża i siostry zakonne, którzy towarzyszyli kandydatom przez całe życie i nauce w seminarium.

Rozpoczynając Mszę Świętą obrzędem święceń diakonatu, biskup Edward Kawa podkreślił w obu parafiach: to wielki dar Boży i wielka radość, że nawet w tych tragicznych dla narodu ukraińskiego czasach nie brakuje tych, którzy odpowiedzieli na wezwanie i wytrwale podążaj tą drogą.

— Niebo się dziś raduje, radują się nasze wspólnoty parafialne, raduje się cały nasz Kościół, który wzbogacił się o nowych diakonów. Zatem Bóg sprawia, że w tym bardzo trudnym i bolesnym dla Ukrainy czasie doczekaliśmy się także takich przebłysków łaski Bożej, jak święcenia kapłańskie naszych braci seminarzystów.

Biskup Edward podkreślił także:

- Aby być dobrym sługą Bożym, trzeba mieć wielkie serce, kochać Boga, kochać ludzi, do których Bóg cię posyła. A do tego trzeba stale trwać w żywej relacji z Bogiem i przyjmować ją jako dar i łaskę, a nie tylko jako obowiązek.

Zgodnie z tradycją proboszcz pomaga nowo wyświęconym nałożyć stułę i dalmatykę; natomiast diakonowi Romanowi Tymaniowi w ubraniu szat diakońskich pomagał jego starszy brat, ksiądz, wikariusz bazyliki metropolitalnej we Lwowie.

Diakonat jest ostatnim etapem formacji na drodze do kapłaństwa. Święcenia włączają kandydatów do hierarchii Kościoła i do kapłaństwa samego Jezusa Chrystusa. Przyjmując stopień diakonatu, seminarzyści złożyli przysięgę wierności, czci i posłuszeństwa Ojcu Świętemu i swemu biskupowi ordynariuszowi. Na mocy święceń diakoni stają się osobami duchowymi powołanymi do służby Kościołowi i wiernym. Będą udzielać Sakramentu Chrztu Świętego, udzielać Komunii Świętej, asystować małżonkom przy Sakramencie, celebrować pogrzeby, głosić Słowo Boże, uczyć dzieci i młodzież katechizmu.