Jest to szczególny czas modlitwy, postu i zaangażowania na rzecz tych, którzy znajdują się w potrzebie i daje chrześcijaninowi możliwość przygotowania się do Świąt Wielkanocnych przez autentyczną konfrontację własnego życia ze słowem Bożym oświecającym codzienność wierzących. Wielki Post jest okresem najbardziej sprzyjającym wewnętrznej pielgrzymce do Tego, który jest źródłem miłosierdzia. Jest to pielgrzymka po pustyni naszego ubóstwa, w której On sam nam towarzyszy, wspierając nas w drodze ku radości Wielkiej Nocy.
Post jest również dobrowolną rezygnacją z rzeczy potrzebnych do życia, na przykład z jedzenia czy napoju, ze względów religijnych. Normalny człowiek je po to, aby żyć, a nie żyje po to, aby jeść. I to odnosi się także do innych dóbr, które mają nam służyć, a nie którym my mamy być poddani.
W chrześcijaństwie post jest jednym ze środków pokuty, to znaczy nawrócenia człowieka ku Bogu i pojednania. Jest jedną z najlepszych dróg rozwijania dyscypliny nas samych i samokontroli. Wiedzieli o tym starożytni. Grecki filozof Platon mówił: „Pierwszym i największym zwycięstwem jest zdobyć samego siebie; zaś zostać pokonanym przez samego siebie jest najhaniebniejszą i najpodlejszą z wszystkich rzeczy”. Prawdziwego ducha postu ukazuje św. Jan Chryzostom, gdy pisze: „Na wartość postu składa się nie tylko unikanie pewnych pokarmów, ale rezygnacja z grzesznego postępowania. Ten, kto ogranicza swój post tylko do abstynencji od mięsa, ogranicza walory postu. Pościsz? Udowodnij to przez dobre dzieła. Jeśli widzisz kogoś w potrzebie – ulituj się nad nim. Jeśli widzisz, że przyjaciel jest wyróżniony, nie bądź zazdrosny o niego. Aby naprawdę pościć, nie możesz pościć tylko swoimi ustami. Musisz pościć swoim okiem, swoim uchem, swoimi nogami, rękoma i całym swoim ciałem”.
Post jest więc ćwiczeniem, które ma doprowadzić do tego, że człowiek będzie rzeczywiście panem siebie, nauczy się mówić pokusie „nie!”. Każdy robi inne postanowienie: ktoś ogranicza palenie papierosów, inny rezygnuje do Wielkiej Niedzieli z picia alkoholu, jeszcze inny na czas Wielkiego Postu wyłącza telewizor, internet i ten czas wykorzystuje do czytania dobrej książki lub prasy. Można też wstać kilka minut wcześniej niż zwykle po to, aby gorliwie odprawić poranną modlitwę.
Bracia i Siostry!
Papież Franciszek w bulli ogłaszającej Nadzwyczajny Rok Jubileuszowy Miłosierdzia Bożego napisał: „Niech Wielki Post w Roku Jubileuszowym będzie przeżywany jeszcze bardziej intensywnie, jako ważny moment, by celebrować miłosierdzie Boga i go doświadczać” („Misericordiae vultus”, 17).
A w Tegorocznym Orędziu na Wielki Post napisał: „Miłosierdzie Boże zmienia serce człowieka i pozwala mu doświadczyć wiernej miłości, sprawiając, że i on staje się zdolny do miłosierdzia. Wciąż nowym cudem jest, że miłosierdzie Boże może opromienić życie każdego z nas, pobudzając nas do miłości bliźniego i tego, co tradycja Kościoła nazywa uczynkami miłosierdzia względem ciała i duszy. Przypominają nam one o tym, że nasza wiara wyraża się w konkretnych, codziennych uczynkach, które mają pomagać naszemu bliźniemu w zaspokajaniu potrzeb jego ciała i duszy i na podstawie których będziemy sądzeni. Dlatego pragnąłem, „aby chrześcijanie zastanowili się podczas Jubileuszu nad uczynkami miłosierdzia względem ciała i względem duszy. Będzie to sposób na obudzenie naszego sumienia, często uśpionego w obliczu dramatu ubóstwa, a także na wchodzenie coraz głębiej w serce Ewangelii, gdzie ubodzy są uprzywilejowani przez Boże miłosierdzie” (Misericordiae vultus, 15).
Zatem ukierunkowani przez papieża Franciszka podejmijmy taką drogę aby świat dostrzegł w nas nie tylko ludzi rozmodlonych ale i wychodzących naprzeciw konkretnym potrzebom innych. Niech postawa miłosierdzia nie będzie tylko na naszych ustach ale i w naszych czynach.
Umiłowani!
Na progu Wielkiego Postu pragnę podjąć również dziękczynienie za zakończony 2 lutego Rok Życia Konsekrowanego. Dobrze wiemy, że w naszej archidiecezji pracują kapłani i bracia zakonni oraz wiele zgromadzeń żeńskich. Ich posługa jest nie oceniona i bardzo potrzebna naszemu Kościołowi. Dlatego pełen wdzięczności spoglądam w ich stronę doceniając wielkość posługi duszpasterskiej, katechetycznej i wychowawczej. Jednocześnie pragnę podzielić się radosną wiadomością, że 19 marca tego roku poświęcony zostanie plac pod budowę klasztoru klauzurowego dla Sióstr Benedyktynek, które zgodziły się otworzyć nową placówkę we Lwowie i służyć duchowym wsparciem dla całej archidiecezji. Tę wielką inicjatywę polecam waszym modlitwom, szczególnie w tym świętym czasie Wielkiego Postu.
Kolejnym wydarzeniem do jakiego przygotowuje się nasz lwowski Kościół, to peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego, który został poświęcony w katedrze podczas inauguracji Roku Miłosierdzia. Jej celem będzie ożywienie kultu Miłosierdzia Bożego, modlitwa w intencji pokoju i pojednania oraz zachęta do podjęcia drogi miłosierdzia, o której Pan Jezus tak mówił do św. Faustyny: „Nie zazna ludzkość spokoju, do póki nie zwróci się do źródła, jakim jest moje miłosierdzie” (Dzienniczek 699)
Niech zatem czas Wielkiego Postu przygotuje nas na spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem, a Matka Boża Bolesna stojąca pod krzyżem swego Syna, wstawia się za nami, jako za swoimi dziećmi. Wzywajmy również orędownictwa naszych świętych i błogosławionych patronów abyśmy wielkopostny czas wykorzystali do szerzenia miłosiernej miłości, jako znaku naszej wiary.
Na pobożne przeżywanie Wielkiego Postu wszystkim Wam z serca błogosławię: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.
Lwów, dnia 10 lutego 2016 roku
N. 93/2016
+ Mieczysław Mokrzycki
Arcybiskup Metropolita Lwowski
© Copyright © 1991-2025 Archidiecezja Lwowska Kościoła rzymskokatolickiego.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Całkowite lub częściowe wykorzystanie materiałów jest dozwolone pod warunkiem łącza www. rkc.lviv.ua (przedruk internetowy - hiperłącza www. rkc.lviv.ua). Odpowiedzialność za precyzyjność faktów, cytatów, imion oraz inne informacje ponoszą autorzy publikacji. Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania przedstawionych materiałów.
Jeśli zauważysz błąd, zaznacz go i naciśnij Ctrl + Enter, aby poinformować redakcję.
Projekt finansowany ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP
w ramach konkursu Polonia i Polacy za Granicą 2024 regranting. Publikacja wyraża jedynie poglądy autora/ów i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP ani Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” imienia Jana Olszewskiego.
