Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!
Dzisiejsze Święto kieruje nas ku Świętej Rodzinie: Jezusowi, Maryi i Józefowi. W domu rodzinnym Maryi i Józefa narodził się Zbawiciel – Ten, którego przyjęliśmy w Boże Narodzenie jako Światłość świata. To właśnie rodzina była przestrzenią, w której Jezus wzrastał i uczył się miłości. Dlatego Kościół nieustannie przypomina, że rodzina jest „pierwszą drogą Kościoła” – jak uczył św. Jan Paweł II.
W roku 2026 będziemy wspominać 25. rocznicę Jego pielgrzymki do Ukrainy – wielkiego wydarzenia, które przyniosło naszemu Kościołowi i całemu narodowi błogosławieństwo nadziei. W homilii we Lwowie, 26 czerwca 2001 roku, Papież mówił: „Nie lękajcie się być świętymi! Nie lękajcie się iść drogą, którą wskazuje Chrystus”.
Te słowa kieruję dziś szczególnie do rodzin, bo to ta wspólnota powinna przejąć to papieskie dziedzictwo i wyróżniać się silną wiarą w Boga, Zapytajmy w tym miejscu, jakie są cechy rodziny silnej Bogiem?
Po pierwsze jest to rodzina modląca się, ponieważ modlitwa jest oddechem rodziny chrześcijańskiej. „Rodzina, która się modli, trwa zjednoczona” – przypominał św. Jan Paweł II. Dlatego niech w naszych domach modlitwa staje się światłem w nocy niepokoju, umocnieniem w czasie wojny, lekarstwem na podziały i źródłem pokoju.
Po drugie jest to rodzina wierna Ewangelii - Maryja i Józef przyjęli Boży plan, choć było to trudne i wymagające. Papież Franciszek mówi: „Rodzina, która pozwala prowadzić się Bogu, nigdy nie traci kierunku”. Niech zatem wierność Ewangelii chroni rodzinę przed kryzysami i daje jej siłę do podejmowania trudnych decyzji.
Po trzecie jest to rodzina żyjąca Kościołem - Św. Jan Paweł II podczas swej wizyty na Ukrainie podkreślał: „Kościół potrzebuje rodzin, a rodzina potrzebuje Kościoła”. Kościół jest duchowym domem każdej rodziny: umacnia przez sakramenty, wspiera w kryzysach, pomaga budować jedność i wierność. Dlatego proszę: nie opuszczajcie Eucharystii, która jest źródłem życia rodzin chrześcijańskich.
Po czwarte jest to rodzina zdolna do poświęcenia - Papież Benedykt XVI nauczał: „Miłość staje się prawdziwa, gdy jest darem z siebie.” Dzisiaj w czasie wojny widzimy tak wiele rodzin, które żyją właśnie taką miłością: dzielą się domem, wspierają obrońców kraju, trwają przy Bogu mimo bólu i niepewności.
Takie rodziny są świadectwem nadziei dla całej Ukrainy. Nie muszą być idealne, lecz wierne Bogu, przebaczające i odważne.
Święta Rodzina także doświadczyła trudów – ucieczki, ubóstwa, zagrożenia. A jednak to przez nią przyszło zbawienie. Dlatego wierzę głęboko, że również rodziny naszej Archidiecezji mogą stać się zaczynem odnowy narodu.
W czasie wojny to właśnie domy wierzące uczą dzieci dobra, uczciwości, przebaczenia i solidarności. To w nich rodzi się nadzieja, której świat tak bardzo potrzebuje.
Moi Drodzy!
W dzisiejszą Niedzielę Świętej Rodziny gromadzimy się w naszej Katedrze, aby uroczyście zakończyć Rok Jubileuszowy.
Przeżywaliśmy go jako czas szczególnej łaski, w którym Bóg pozwolił nam na nowo odkrywać piękno naszej wiary, skarb Kościoła oraz głębokie korzenie naszej historii.
W tym świętym miejscu, naznaczonym modlitwą wielu pokoleń, Bóg prowadził nas drogą umocnienia i nadziei. Za wszelkie dobro, którego doświadczyliśmy w tym roku, dziękuję kapłanom, siostrom zakonnym i wszystkim wiernym. Niech łaska Jubileuszu stanie się fundamentem naszego dalszego wzrastania.
Dlatego też dzisiejsze zakończenie Jubileuszu nie zamyka czasu łaski, ale otwiera nowy rozdział – czas odpowiedzialności i świadectwa.
Św. Jan Paweł II mówił do rodzin: „Rodzina jest pierwszą i najważniejszą drogą człowieka”. Dlatego proszę rodziców – aby byli pierwszymi świadkami wiary dla swoich dzieci. Proszę dzieci i młodzież – aby miały odwagę kochać i szanować swoich rodziców. Proszę małżeństwa – by trwały razem mimo trudności, pamiętając, że „miłość jest cierpliwa” (1 Kor 13,4). I proszę rodziny dotknięte wojną – aby nie traciły nadziei, wiedząc, że Chrystus jest blisko wszystkich, którzy cierpią.
Na zakończenie zawierzając każdą rodzinę naszej Archidiecezji modlę się wraz z Wami:
Święta Rodzino z Nazaretu: Jezu, Maryjo i Józefie, z wiarą i ufnością zawierzamy Wam nasze rodziny. Uczcie nas miłości wiernej i cierpliwej, wzajemnego szacunku, przebaczenia i jedności.
Strzeżcie naszych domów od wszelkiego zła, umacniajcie małżonków w ich powołaniu, a dzieci prowadźcie drogą prawdy i dobra. Niech Jezus będzie sercem naszych rodzin. Maryja – Matką, która uczy słuchania Boga. A święty Józef – opiekunem w codziennej pracy i trudzie. Święta Rodzino, bądźcie z nami w chwilach radości i próby, aby nasze domy były miejscem modlitwy, pokoju i nadziei. Tobie powierzamy dziś i na zawsze nasze rodziny.
Niech Święta Rodzina prowadzi nas ku przyszłości, w której Boża miłość będzie fundamentem każdej rodziny i całej naszej archidiecezji.
Z serca wam błogosławię: w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
Lwów, dnia 28 grudnia 2025 roku
+ Mieczysław Mokrzycki
Arcybiskup Metropolita Lwowski
UWAGA!
List Pasterski należy odczytać podczas każdej Mszy św. w Niedzielę Świętej Rodziny, 28 grudnia 2025 roku.
© Copyright © 1991-2025 Archidiecezja Lwowska Kościoła rzymskokatolickiego.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Całkowite lub częściowe wykorzystanie materiałów jest dozwolone pod warunkiem łącza www. rkc.lviv.ua (przedruk internetowy - hiperłącza www. rkc.lviv.ua). Odpowiedzialność za precyzyjność faktów, cytatów, imion oraz inne informacje ponoszą autorzy publikacji. Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania przedstawionych materiałów.
Jeśli zauważysz błąd, zaznacz go i naciśnij Ctrl + Enter, aby poinformować redakcję.
Projekt finansowany ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP
w ramach konkursu Polonia i Polacy za Granicą 2024 regranting. Publikacja wyraża jedynie poglądy autora/ów i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP ani Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” imienia Jana Olszewskiego.
