Aktualności

Назад

SŁOWO PASTERSKIE NA ADWENT 2024

: 1038 2024-11-30 12:45:35

Jego pierwszym okresem jest czas Adwentu – czas, w którym równocześnie przygotowujemy się do uroczystości Narodzenia Bożego Syna oraz wyrażamy naszą tęsknotę za Jego powtórnym przyjściem na końcu czasów. Adwent jest zatem tą przestrzenią czasową, kiedy Jezusowi wyznawcy na nowo uświadamiają sobie, że życie chrześcijańskie jest nieustannym oczekiwaniem na spełnienie nadziei spotkania z Mesjaszem, który kiedyś tryumfalnie powróci na ziemię.

1. Niedzielne orędzie biblijne

W zbawczym dialogu Boga z ludźmi, jakim jest biblijne przesłanie treści objawionych, usłyszeliśmy dzisiaj zapowiedź kataklizmu i trwogi: „Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzi mdleć będą ze strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi” (Łk 21, 25-26). Głoszący dobrą nowinę Jezus nie lubuje się w zwiastowaniu nieszczęścia, ani też „nie cieszy się ze zguby żyjących” (Mdr 1, 13). Zbawiciel przypomina o kruchości i przemijalności tego świata, mówi o dramatycznych znakach, które, aczkolwiek nieokreślone w czasie, ziszczą się nieuchronnie. Jednocześnie Jezus naucza, że okoliczności Jego powtórnego przyjścia będą dla ludzi przyczyną bądź „strachu, w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi” (Łk 21, 26), bądź też okazją do radości, „ponieważ zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21, 28). Zapowiedziana przez Jezusa przyszłość świata skłania do zajęcia zdecydowanego i wyraźnego stanowiska, weryfikującego w każdym z nas albo konsekwentnego ucznia Jego ewangelii, albo – co słusznie napawa głębokim smutkiem – otwarcie odrzucającego Jego zbawienną ofertę życia na wieki. Pośrednia możliwość wyboru nie istnieje.

Dzisiejsze przesłanie liturgii słowa umacnia jednak wiarę Jezusowych wyznawców i wlewa w ich serca nadzieję, iż pomimo zapowiedzianego bezlitosnego dramatyzmu końca świata, otrzymają obiecane odkupienie.

2. W oczekiwaniu na Jubileusz chrześcijaństwa

Tegoroczny Adwent jest dodatkowo wzbogacony oczekiwaniem na zwyczajny Jubileusz 2025 roku od narodzenia Chrystusa. Postać Jezusa nie została przez nikogo wymyślona; Syn Boży „gdy nadeszła pełnia czasu” (Gal 4, 4), „przyjął ciało z Maryi Dziewicy” (Credo mszalne) i urodził się w Betlejem judzkim (zob. Mt 2, 1) Fakt, że Słowo Boże stało się Człowiekiem (zob. J 1, 14), spowodował zasadniczą zmianę w dziejach ludzkości. Odtąd, życie każdego człowieka powołane jest do tego, by wraz z Chrystusem pokonywać drogę od czasu do wieczności, gdzie w Królestwie nieba „całe stworzenie [będzie] wyzwolone z grzechu i śmierci” (zob. IV Modlitwa eucharystyczna).

Zgodnie z decyzją Ojca Świętego Franciszka, głównym przesłaniem ogłoszonego Roku Świętego będzie cnota nadziei, tak też brzmi tytuł papieskiej jubileuszowej bulli: Spes non confundit – nadzieja zawieść nie może (Rz 5, 5). Nić chrześcijańskiej nadziei będzie nas więc prowadzić przez cały czas Jubileuszu, począwszy od dnia Bożego Narodzenia bieżącego roku aż do jego zakończenia w uroczystość Objawienia Pańskiego w roku 2026. Rok Święty jest zawsze uprzywilejowanym czasem łaski, posiada wręcz charakter radosnego święta, dlatego w jego przeżycie jest wpisane darowanie grzechów oraz możliwość odnowienia więzi z Bogiem i ludźmi.

W zamierzeniu Papieża Franciszka, oczekiwany Jubileusz ma być „dla wszystkich okazją do ożywienia nadziei”, ta zaś „nie zwodzi ani nie rozczarowuje, ponieważ opiera się na pewności, że nic i nikt nigdy nie będzie w stanie oddzielić nas od Bożej miłości” (zob. Rz 8, 35-39). Istotą tej cnoty jest pewność otrzymania łaski Bożej w każdym momencie życia: „dzięki nadziei pragniemy i oczekujemy od Boga, z trwałą ufnością, życia wiecznego i łask, by na nie zasłużyć” (KKK 1843). Nadzieja wyznacza naszej wierze przyszłościowy wymiar i dynamizuje naszego chrześcijańskiego ducha w dążeniu do tego, co Bóg zapowiedział na przyszłość: pewność zbawienia za wierne oddanie Chrystusowi.

3. Jubileuszowe zaangażowanie lokalne

Zapowiedziany Jubileusz, analogicznie do ostatniego Wielkiego Jubileuszu 2000 roku, będzie obchodzony jednocześnie w Rzymie i w Kościołach partykularnych.

W niedzielę 29 grudnia b.r. w bazylice katedralnej we Lwowie będzie sprawowana uroczysta Msza św. na rozpoczęcie Roku Jubileuszowego w naszej Archidiecezji. Zgodnie z jubileuszowym rytuałem, podczas liturgii zostaną uroczyście wniesione do Katedry Ewangeliarz oraz krzyż, jako widzialne atrybuty świętowanego Jubileuszu. Wierni, nawiedzający Lwowską Bazylikę podczas trwania Roku Świętego, będą mogli pod zwykłymi warunkami zyskać jubileuszowy odpust zupełny.

Ponadto, na terenie Archidiecezji, w każdym dekanacie zostaną ustanowione kościoły jubileuszowe, które niech również się staną celem pielgrzymek wiernych dla uzyskania tam łaski odpustu jubileuszowego. Podczas Jubileuszu będą realizowane także inne okolicznościowe inicjatywy duszpasterskie: niech w swej treści promieniują nadzieją, która nie wyklucza nikogo.

Z zadowoleniem oznajmiam, że perspektywa oczekiwanego Jubileuszu już zdążyła zaangażować przedstawicieli młodzieży naszej Archidiecezji, którzy chętnie wprzęgnęli się do duchowej Armii Apostołów Nadziei. Jej celem jest spieszenie z pomocą tym osobom, co utraciły nadzieję. Niech zaangażowanie młodego pokolenia diecezjan będzie zachętą dla wszystkich wierzących, aby uczynnie świadczyli o „Bogu nadziei” (Rz 15, 13), zwłaszcza podczas uciążliwych dla nas wszystkich doświadczeń wojennych.

Zakończenie

Począwszy od starożytności, chrześcijańską nadzieję często przedstawia się jako kotwicę. Wydaje się jednak, że bardziej odpowiedni symbol nadziei byłby żagiel. Kotwica utrzymuje statek na morzu w jednym miejscu, żagiel zaś ów statek popycha, sprawia, że może się on przemieszczać, zdążać ku lądowi. Tym, co dodaje nam entuzjazmu i odwagi, co nas jakby popycha, jest właśnie nadzieja. Gdyby nie było w nas nadziei, wszystko by stanęło w miejscu, wówczas też stracilibyśmy sens naszej ziemskiej celowości.

Niech zatem zbliżający się czas Jubileuszu będzie radosnym złożeniem nadziei w Zbawicielu świata, ja zaś nadal obejmuje swoja modlitwą i pasterskim błogosławieństwem wszystkich Was, „pielgrzymów nadziei” przez to życie doczesne ku szczęśliwości nieba.

 

Lwów, 1 grudnia 2024 roku

№ 650/24

+ Mieczysław Mokrzycki

Arcybiskup Metropolita Lwowski

Uwaga!
Powyższe Słowo (List Pasterski) należy odczytać podczas każdej Mszy św. w I Niedzielę Adwentu, 1 grudnia 2024 roku.

---

Назад