Zgromadzenie Sióstr Boskiego Zbawiciela (Salwatorianki)

 

 

ZGROMADZENIE SIÓSTR BOSKIEGO ZBAWICIELA

(Salwatorianki)

 

 

Historia


Historia i duchowe dziedzictwo Kongregacji Sióstr Boskiego Zbawiciela są ściśle związane z historią i duchowością Towarzystwa Boskiego Zbawiciela. Obydwie wspólnoty zakonne maja jednego umiłowanego Ojca Założyciela ks. Franciszka od Krzyża Jordana. W roku 1880 spędził on wiele miesięcy w Ziemi Świętej. Tam na wzgórzach Libanu przeżył decydujące doświadczenie duchowe. Podczas, gdy wodził "wzrokiem po Ziemi Świętej i przed jego duszą przesuwały się potrzeby religijne całego świata" ( DD I/3) głębiej niż kiedykolwiek przeszyły go słowa Pisma Świętego: "To jest życie wieczne, znać Ciebie jedynie prawdziwego Boga oraz Jezusa Chrystusa, którego posłałeś" /J 17,3; O. Franciszek Maria od Krzyża Jordan/.

W Tivoli, niedaleko Rzymu, w dniu 8 grudnia 1988 roku, za sprawą ks. Franciszka Marii od Krzyża Jordana i bł. Marii od Apostołów (Teresa von Wüllenweber) powstało Zgromadzenie Sióstr Salwatorianek. Głównym jego zadaniem było i jest głoszenie Jezusa Chrystusa Zbawiciela świata. Ojciec Jordan doskonale wiedział, że nie tylko mężczyźni pragną nieść Dobrą Nowinę wszystkim tym, którzy jeszcze o niej nie słyszeli. Spotkał w swoim życiu wiele kobiet, które były gotowe na każde wyrzeczenie dla wypełnienia misji Jezusa, którą On zostawił swoim uczniom: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu".

Można pomyśleć: No cóż, jeszcze jeden zakon jak wiele innych. Tak, ale o jednym trzeba pamiętać: Każdy założyciel otrzymuje od Ducha Świętego określony charyzmat. Cóż to takiego? To duch założyciela, duch zgromadzenia, jego myśl, idea, według której pragnie wraz z Chrystusem zbawiać świat. Być salwatorianką, to znaczy być siostrą Boskiego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa. To wielki, bardzo ważny obowiązek!

Nasze życie musi być przeniknięte tą samą miłością, jaką obdarza nas Zbawiciel. Abyśmy mogły ją przekazywać wszystkim ludziom spotykanym w naszej codziennej pracy: osobom starszym, biednym, chorym, których spotykamy w zakładach opieki społecznej i wielu innym. Staramy się pomóc w odnalezieniu wiary i nadziei ludziom nieuleczalnie chorym, działając w hospicjach. Wnosimy także promień nadziei i radości do mieszkań osób starszych, samotnych: odwiedzając je lub prowadząc dom spokojnej starości. Naszą troską objęty jest cały człowiek: jego dusza i ciało. Nie zapominamy o tych, którzy są naszą przyszłością, czyli o najmłodszych, opiekując się nimi w żłobkach, przedszkolach czy spotykając się że starszymi od nich na katechezie. Nie stronimy także od młodzieży, katechizując ją, współpracując z młodymi ludźmi tam, gdzie znajdują się nasze placówki, domy zakonne, organizując rekolekcje lub dni skupienia.

Mieszkając w północnej Polsce można odwiedzić nasz dom znajdujący się w Olsztynie przy ul. Sosnowej 5-7. Prowadzimy tam przedszkole. Siostrę salwatoriankę można spotkać także w zakrystii, ponieważ i tam można wypełniać misję Jezusa Zbawiciela, dbając o Jego dom. Nie obce są nam też takie prace, jak praca w kuchni. W ten sposób realizujemy myśl O. Jordana, że mamy głosić Chrystusa Zbawiciela wszystkimi możliwymi środkami.

A co z misjami? Przecież to sprawa istotna dla Kościoła. Nasi Założyciele też tak myśleli, dlatego siostry salwatorianki znajdują się na wszystkich kontynentach świata: mają tam już swoje placówki lub otwierają nowe. W roku 1997 została zapoczątkowana praca misyjna w Pakistanie. Każda salwatorianka, która odkryje w sobie powołanie misyjne, ma możność wyjazdu na misje po uprzednim odbyciu początkowej formacji zakonnej, która trwa około 9 lat.

 


Założycielka


Bł. Maria od Apostołów (Teresa von Wullenweber) – osoba o gorącym, apostolskim sercu, urodzona w północnych Niemczech w zamku Myllendonk koło Mönchengladbach jako najstarsza córka hrabiego Teodora i Elżbiety von Wüllenweber. Była ich spadkobierczynią. Otrzymała najlepsze wychowanie i wykształcenie, jakie było możliwe w ówczesnych czasach. Natura obdarzyła ją mocnym charakterem, inteligencją i wieloma innymi darami: była np. bardzo muzykalna, pisała wiersze.

Jej choleryczny temperament, upór i hrabiowska duma, a jednocześnie artystyczna dusza, okażą się przydatnymi później, gdy Bóg zacznie poddawać jej wiarę, nadzieję i ufność do Niego próbie. Jej życie zostało naznaczone oczekiwaniem i ciągłym pytaniem skierowanym do Boga, czego On od niej oczekuje. Przez wiele lat swego życia podejmowała liczne próby znalezienia odpowiedzi na pytanie: Jaki jest cel i sens mego życia? Były to próby przepełnione niepokojem i pragnieniem głoszenia Chrystusa Zbawiciela całemu światu.

Wypełnieniem jej marzeń mogło być zgromadzenie misyjne, ale takiego nie znalazła. Zatem trzeba je założyć! Podejmuje liczne próby: kończą się one niepowodzeniem, ponieważ Bóg powołując ludzi do określonej misji wybiera też czas, miejsce i współpracowników. Jej cierpliwość, ufność i zawierzenie Bogu zostały z czasem nagrodzone. Spotkała ks. Jordana i wspólnie rozpoczęli dzieło, które nazwali Zgromadzeniem Sióstr Boskiego Zbawiciela (Salwatorianki).

Wspólnota ta zwana popularnie Siostrami Salwatoriankami, została założona 8 grudnia 1888 roku w Tivoli niedaleko Rzymu, za sprawą ks. Franciszka Marii od Krzyża Jordana i bł. Marii od Apostołów. 
 

Charyzmat 

Główne zadanie zgromadzenia to głoszenie Jezusa Chrystusa Zbawiciela świata. Regułą życia jest " przez profesję zakonną poświęcenie się całkowicie Bogu dla drugich i włączenie się w nowy sposób w życie i świętość kościoła" .Kierunkiem działalności jest wychowanie i nauczanie, misje, pomoc w pracy duszpasterskiej i opieka nad chorymi. Siostry można także spotkać w zakrystii, ponieważ i tam można wypełniać misję Jezusa Zbawiciela dbając o Jego dom. Chcą by życie było przeniknięte tą samą miłością, jaką obdarza nas Zbawiciel. Dlatego starają się przekazywać miłość wszystkim ludziom, których spotykają podczas codziennej pracy: osobom starszym, biednym, chorym, z którymi widują się w zakładach opieki społecznej. Starają się pomóc w odnalezieniu wiary i nadziei ludziom nieuleczalnie chorym, działając w hospicjach. Wnoszą także promień nadziei i radości do mieszkań osób starszych i samotnych. Ich troską objęty jest cały człowiek: jego dusza i ciało. Nie stronią również od młodzieży, katechizując ją oraz organizując rekolekcje i dni skupienia. 

photo2_small.jpg

Dane teleadresowe
 
Dom generalny:

Via Mura Gianicolensi 67, 100152 Roma,

tel.: +39(06)585-20-31

Dom prowincjalny:

Przełożona prowincjalna: S. Garbacka Patrycja

S. MAGDALENA (Kutaś Magdalena Elżbieta)

ul. Uzdrowiskowa 38
43-230 Goczałkowice-Zdrój 
tel. (0-32) 210-72-90; 210-73-10
e-mail: siostry@)sds.pl 
strona internetowa: www.siostry.pl

ul. św. Jacka 16
30-364 Kraków
tel. (0-12) 269-12-31

Dom na terenie Archidiecezji:

MEDENICE

вул. Лисенка, 3, Меденичі, 39300,

Дрогобицький район, Львівська область

тел.: +38 (032) 447 06 52

– przełożona

+38 (067) 712 13 30

maga@orange.pl

S. ADRIANA (Kieloch Zofia Ewa)