Zgromadzenie sióstr Św.Dominika w Polsce (Dominikanki)

Zgromadzenie Sióstr św. Dominika

"Zgromadzenie nasze należy do wielkiej rodziny zakonnej, założonej przez św. Dominika. Zakon Kaznodziejski od początku został specjalnie ustanowiony dla głoszenia Słowa Bożego i zbawiania dusz. Dlatego wszytskie siostry, naśladując Chrystusa zwiastującego rzeszom Królestwo Boże, poświęcają się realizacji apostolskich zadań Kościoła".

Hasło:

VERITAS - PRAWDA

Zawołanie:

Contemplare et contemplata aliis tradere
- kontemplować i przekazywać innym owoce kontemplacji

 

Nasz herb:

Początki dziejów Zgromadzenia

Zgromadzenie Sióstr św. Dominika zostało założone przez Sługę Bożą Matkę Kolumbę Białecką w 1861 roku w Tarnobrzegu-Wielowsi, parafii usytuowanej obecnie na terenie diecezji sandomierskiej. Można jednak śmiało powiedzieć, iż historia Zgromadzenia zapoczątkowana została znacznie wcześniej. 


Znakiem żywotności drzewa jest fakt, że ono rozwija się, że wciąż wypuszcza nowe pędy, pączki, gałęzie, że kwitnie i owocuje. Takie stwierdzenie przychodzi na myśl, kiedy przyglądamy się historii powstania naszego Zgromadzenia. Bo drzewo jest stare. Dominikański "korzeń" rozrasta się od XIII wieku. Wtedy żył i działał w Kościele św. Dominik. Trudno dziś o nim mówić: "hiszpański święty", choć z Hiszpanii pochodził; trzeba by raczej powiedzieć: "europejski", bo kiedy zobaczył biedy Europy w XIII wieku, kiedy dostrzegł ludzi trwających w zamęcie błędnowierstwa, nie przeszedł obok tego obojętnie. Współczucie dla ludzi pozostawionych jak owce bez pasterza kazało mu iść i głosić Prawdę. Jego styl życia - radykalizm ewangeliczny, zapał apostolski szybko pociągnął innych, którzy zapragnęli również tak żyć. Tak stopniowo powstał Zakon Głosicieli, dziś nazwany dominikańskim. 


Taki był początek, jakby zasadzenie w Kościele "drzewa dominikańskiej wspólnoty". Znakiem żywotności tego Dominikowego drzewa był między innymi fakt, iż w XIX wieku, dokładnie w 1861 r., w polskim Kościele, dla potrzeb Ojczyzny rozdartej wówczas zaborami, powstało Zgromadzenie Sióstr św. Dominika. Od początku zaistnienia Zgromadzenia, od kiedy Matka Kolumba Białecka, wraz z pierwszymi kandydatkami do mającego powstać Zgromadzenia, przybyła do Wielowsi koło Sandomierza, siostry żyją tą Dominikową duchowością, podejmując zadanie głoszenia prawdy Ewangelii najbardziej potrzebującym.  

SŁUŻBA NAJBARDZIEJ POTRZEBUJĄCYM

Nasza Założycielka Matka Kolumba Białecka, kiedy zakładała Zgromadzenie pragnęła być blisko osób chorych, biednych i umierających. Dlatego pierwszy klasztor założyła w Wielowsi, w biednej wówczas wiosce, zamieszkanej przez ludzi potrzebujących bezinteresownej pomocy pielęgnacyjnej, bezpłatnej edukacji szkolnej i religijnej. 

 

 

Od początków  Zgromadzenia dominikanki spieszyły z pomocą do ludzi chorych, których w Wielowsi nie brakowało z powodu panującego tu malarycznego klimatu. Ze względu na ubóstwo mieszkańców Wielowsi nie było stać na płatną opiekę medyczną. Matka wrażliwa na niezawinioną biedę tych ludzi chodziła z siostrami do ich domów, by pielęgnować, przynieść potrzebne lekarstwa i zaradzać chorobom. 

W czasach Matki Kolumby ludzie nie byli w stanie uchronić się przed różnymi epidemiami śmiertelnych chorób. Siostry często były proszone, by towarzyszyć umierającym swoją modlitwą. Zdarzało się, że siostry zarażały się od osób, którym niosły pomoc i same umierały.

                 Klasztor w Wielowi, pierwszy klasztor dominikanek założony przez Matkę Kolumbę.

Matka Kolumba swoją troską otoczyła również najmłodszych mieszkańców Wielowsi. Zadbała o ich edukację, która była dla dzieci niedostępna ze względu na brak środków finansowych. Szkolnictwo wówczas było płatne. Matka razem z siostrami przychodziła do dzieci, które zajęte były pilnowaniem wypasających się zwierząt i prowadziły lekcje "pod gołym niebem". Z czasem  w budynku obok klasztoru powstała szkoła bezpłatna, do której dzieci mogły przychodzić  i zdobywać podstawową wiedzę szkolną, a także religijną.

Dominikanki kontynuują dzieło ewangelizacji i troskę Matki Założycielki o chorych, najmłodszych i umierających, prowadząc Domy Pomocy Społecznej, Ośrodek Wychowawczy, Przedszkola i Domy Opieki dla osób starszych. Ufamy, że towarzyszy nam błogosławieństwo naszej Założycielki. 

 

Dom generalny:

Al. Kasztanowa 36
30-227 Kraków
e-mail: misjedom@dominikanki.pl
tel. (0-12) 425 24 05 wew. 247
tel. kom. 728 429 905

Przełożona generalna: vacat

Wikaria Generalna: S. Idalia Szołdra

http://dominikanki.pl

 

Domy na terenie Archidiecezji:

ŻÓŁKIEW

S. MATEUSZA (Trynda Katarzyna) – przełożona

+38 (050) 975 13 79

matusalemop@interia.pl

S. JUWENCJA (Dziedzic Iwona Anna)

S. SARA (Łakoma Ewa)

 

CZORTKÓW

S. Karolina

(Mordaka Anna Małgorzata) – przełożona

S. ŁUCJANA ОР (Gorczyca Agnieszka Anna)

S. DARIANA ОР (Szczygiełek Agata)

+38 (050) 948 02 24

skaroline@interia.pl